သောဏကဇာတ်

သောဏကဇာတ်

ရှေးရှေးအခါက ကဿရဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ်အခါက ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ကာသိတိုင်းတွင် ကောလိယမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် မဟာသောဏကမင်းကြီး ဟု အမည်တွင်၏။ မင်းကြီးသည် မင်းမျိုးမင်းနွယ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး အလွန်အသိဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။

တစ်နေ့သောအခါ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ တိုင်းပြည်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှု၏။ မြို့တော်၏ အပြင်ဘက်ရှိ လယ်ကွင်းတစ်ခုတွင် လူတစ်ဦးကို တွေ့မြင်၏။ ထိုလူမှာ အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ လယ်ထွန်နေ၏။ လယ်ထွန်သော နွားများမှာလည်း အလွန်ပိန်လှီကြပြီး အားမရှိကြချေ။ မင်းကြီးသည် ထိုလယ်သမားကို ခေါ်၍ မေးမြန်း၏။ "အမောင်၊ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ လယ်ထွန်နေသနည်း။" ဟု ဆို၏။

လယ်သမားက ပြန်လည် လျှောက်တင်၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်မှာ အလွန်ဆင်းရဲလှပါ၏။ ကျွန်ုပ်မှာ လယ်ကွင်းကို စိုက်ပျိုးရန် ငွေမရှိ။ ကျွန်ုပ်မှာ လယ်ထွန်ရန် နွားများလည်း အားမရှိ။ ကျွန်ုပ်မှာ မိမိ၏ ကလေးများနှင့် မိသားစုကို ကျွေးမွေးရန် အလွန်ခက်ခဲလှပါ၏။" ဟု ဆို၏။

မင်းကြီးသည် ထိုလယ်သမား၏ စကားကို ကြားသောအခါ သနားစိတ်ဝင်၏။ သို့သော် သူသည် လယ်သမားအား မည်သို့ ကူညီရမည်ကို မသိ။ သူသည် မိမိ၏ တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ရသော မင်းတစ်ပါး အနေဖြင့် ဥစ္စာဓနကို မည်သို့ စီမံခန့်ခွဲရမည်ကို သိချင်၏။

ထိုအချိန်တွင် ကဿရဘုရားရှင်သည် ကျောင်းတော်မှ ထွက်လာတော်မူပြီး လယ်ကွင်းသို့ ကြွတော်မူ၏။ ဘုရားရှင်သည် မင်းကြီးနှင့် လယ်သမားတို့၏ စကားကို ကြားတော်မူ၏။ ဘုရားရှင်သည် မင်းကြီးအား မေတ္တာနှင့် ပြည့်နှက်သော အသံဖြင့် မိန့်တော်မူ၏။ "အမောင်မင်းကြီး၊ သင်မှာ ဤလယ်သမားအား မည်သို့ ကူညီရမည်ကို သိချင်သလော။" ဟု ဆို၏။

မင်းကြီးသည် ဘုရားရှင်ကို မြင်သောအခါ ရှိခိုး၏။ "အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်မှာ အလွန်ဆင်းရဲလှသော လယ်သမားတစ်ဦးကို တွေ့မြင်ပါ၏။ ကျွန်ုပ်မှာ သူ့အား မည်သို့ ကူညီရမည်ကို မသိပါ။" ဟု လျှောက်၏။ ဘုရားရှင်သည် မင်းကြီးအား ပြန်လည် ဖြေကြား၏။ "အမောင်မင်းကြီး၊ သင်မှာ ဤလယ်သမားအား ငွေနှင့် ကူညီနိုင်၏။ သို့သော် ငွေသည် ကာလတို အတွက်သာ အကျိုးပြုမည်။ သင်မှာ ဤလယ်သမားအား ပညာနှင့် ကူညီသင့်၏။" ဟု ဆို၏။

မင်းကြီးသည် ဘုရားရှင်အား မေးမြန်း၏။ "အရှင်ဘုရား၊ မည်သို့သော ပညာကို ပေးရပါမည်နည်း။" ဟု ဆို၏။ ဘုရားရှင်သည် မင်းကြီးအား ပြန်လည် ဖြေကြား၏။ "အမောင်မင်းကြီး၊ သင်မှာ ဤလယ်သမားအား လယ်ကွင်းကို စိုက်ပျိုးနည်း၊ အသီးအနှံကို စောင့်ရှောက်နည်း၊ အသီးအနှံကို ရောင်းချနည်းတို့ကို သင်ကြားပေးသင့်၏။" ဟု ဆို၏။

မင်းကြီးသည် ဘုရားရှင်၏ အဆုံးအမကို ကြားသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ သူသည် ဘုရားရှင်အား ရှိခိုးပြီး မိမိ၏ မင်းသားကို ခေါ်၍ လယ်သမားအား ကူညီရန် မှာကြား၏။ မင်းကြီးသည် လယ်သမားအား ငွေကိုလည်း ပေး၏။ ထို့အပြင် မင်းကြီးသည် မိမိ၏ သားတော်အား လယ်ကွင်းကို စိုက်ပျိုးနည်း၊ အသီးအနှံကို စောင့်ရှောက်နည်း၊ အသီးအနှံကို ရောင်းချနည်းတို့ကို သင်ကြားပေးရန် မှာကြား၏။

ထိုနေ့မှစ၍ လယ်သမားမှာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူသည် မင်းကြီး၏ အကူအညီကြောင့် အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝ၏။ သူသည် မိမိ၏ ကလေးများနှင့် မိသားစုကို အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ ကျွေးမွေး၏။ သူသည် ဘုရားရှင်နှင့် မင်းကြီးအား အလွန်ကျေးဇူးတင်၏။

ဤဇာတ်တော်ကား ဘုရားရှင်သည် ယခင်ဘဝ၌ မဟာသောဏကမင်းကြီး အဖြစ် ရောက်တော်မူ၍ မိမိ၏ တိုင်းသူပြည်သားတို့အား ပညာနှင့် ကူညီတော်မူသော အကြောင်းကို ဖော်ပြလျက် ရှိ၏။ ပညာ၏ အရေးပါပုံကိုလည်း ဖော်ပြလျက် ရှိ၏။